İtalyan Mahkemesi, oturma izni işlemlerinde çalışma izni ile işveren arasındaki sıkı bağı doğruladı

 İtalyan Mahkemesi, oturma izni işlemlerinde çalışma izni ile işveren arasındaki sıkı bağı doğruladı

Emilia-Romagna Bölge İdare Mahkemesi tarafından verilen yeni bir karar, İtalya göç sisteminin en hassas konularından birini yeniden gündeme taşıdı: “nulla osta” olarak bilinen çalışma izni ile yabancı işçi adına işlemleri başlatan işveren arasındaki ilişki.

21 Mayıs 2026 tarihinde yayımlanan karar, staj amaçlı oturma iznini bağlı çalışma amacıyla oturma iznine dönüştürmek isteyen bir yabancı vatandaşla ilgilidir.

İncelenen olayda işçi, belirli bir işveren aracılığıyla çalışma iznini almış ve Göçmenlik Tek Ofisi önünde oturma sözleşmesini imzalamıştı. Ancak planlanan ilk iş ilişkisi hiçbir zaman fiilen başlamadı. Daha sonra işçi başka bir şirkette çalışmaya başladı.

Bu değişiklik üzerine Forlì Göçmenlik Şubesi, oturma izni dönüşüm başvurusunu kabul edilemez ilan etti. Gerekçe olarak da idari süreci başlatan işveren ile yabancı işçiyi fiilen işe alan işverenin aynı kişi olmaması gösterildi.

İdare Mahkemesi, İtalyan makamlarının görüşünü onayladı.

Hakimlere göre İtalya’daki göç sistemi, çalışma iznini talep eden işveren, oturma sözleşmesi ve yabancı işçiyle kurulan gerçek iş ilişkisi arasında süreklilik bulunmasını gerektiriyor.

Mahkeme ayrıca bu yorumun, göç sisteminin kötüye kullanılmasını ve yabancı işçiyi gerçekten işe alma niyeti olmadan başlatılan işlemleri önlemeyi amaçladığını vurguladı.

Karar, İtalyan göç hukukunun geleneksel yaklaşımını yansıtıyor. Bu sistem tarihsel olarak, yabancı işçinin ülkeye giriş ve yasal statü sürecinde işverene merkezi bir rol vermektedir.

Bununla birlikte karar, idari prosedürlerin katılığı ile modern iş piyasasının gerçekleri arasındaki artan gerilimi de ortaya koyuyor.

Günümüz iş dünyası geçici sözleşmeler, sık iş değişiklikleri ve istikrarsız çalışma koşullarıyla karakterize edilmektedir. Bu bağlamda, yabancı bir işçinin hukuki statüsünü yalnızca tek bir işverene sıkı şekilde bağlamak çok ağır sonuçlara yol açabilir.

Mahkemenin özellikle dikkat çektiği önemli bir nokta daha bulunmaktadır.
Mahkeme, başvuru sahibinin ilk iş ilişkisinin neden hiç başlamadığı konusunda somut bir açıklama sunmadığını belirtti.

Bu unsur gelecekteki davalarda belirleyici olabilir.
İşveren değişikliğinin nedenlerini açık şekilde belgeleyebilen ve aynı zamanda çalışma sürekliliğini ile sosyal entegrasyonunu gösterebilen bir yabancı işçi, bu karardaki katı yorumdan farklı bir hukuki değerlendirme elde edebilir.

Dolayısıyla karar, yabancı işçilere ve göç hukuku alanındaki profesyonellere açık bir mesaj vermektedir: İtalya’daki mevcut sistemde “nulla osta” prosedürünün tutarlılığı, oturma izni dönüşüm işlemlerinin temel unsurlarından biri olmaya devam etmektedir.

Avv. Fabio Loscerbo
ORCID: https://orcid.org/0009-0004-7030-0428